Posts

Showing posts from April, 2010

అలుపెరగని పోరాట కెరటం అలసిన వేళ….

Image

అలుపెరగని పోరాట కెరటం అలసిన వేళ….

"మేధావులారా! నాగరీకులారా! అమాయకులైన ఈ పిల్లల నుదటన ఈ విధమైన రాత రాయడానికి , వాళ్ళ జీవితాన్ని మీ గుప్పిట్లో పెట్టుకోవడానికి మీరెవరు? వాళ్ళేమైనా మీ పెంపుడు కుక్క పిల్లలా? వాళ్ళ కింత తిండి పడేసి, బట్టలిచ్చి, కలర్‌ టీవీల్లో సినిమాలు చూపిస్తే మీ (దొర) బిడ్డల సేవలు చేయడానికి? ” (భూమిక పిల్లల ప్రత్యేక నుంచి) ఫిరంగి గుళ్ళలాంటి ఇలాంటి మాటలు రాయగల్గిన, చెప్పగల్గిన గుండె నిబ్బరం వున్న ఏం. ఏ. వనజ శారీరకంగా మన నుంచి దూరమై పోయిందంటే నమ్మ బుద్దయిత లేదు. చాలా రోజులుగా తన గొంతు వినబడక పోవడం వెనుక తన అనారోగ్యముందని తెలిసినా, ఆ గొంతును శాశ్వతంగా పోగొట్టుకున్నామంటే చెప్పలేనంత దు:ఖంగా వుంది.” సత్యవతిగారూ! ఆ… బాగున్నరా” అంటూ నోరారా పల్కరించడం- ఫోన్‌లోనైనా , ఎదుట పడినా అదే తీరు. ”దిశ” మొదటి సంచిక ప్లాన్‌ చేసినపుడు, తర్జనిగా మార్చినపుడు ఆర్‌ఎన్‌ఐకి సంబంధించిన వ్యవహారాల్లో సలహాల కోసమొచ్చినపుడు - ఆ పత్రిక పట్ల తన ప్రేమ, దానిని ఏ విధంగా తీర్చిదిద్దాలనే దానిమీద తన నిబద్ధమైన ప్లానింగు. నాకు మొదటి నుంచీ తెలుసు. ఆ పత్రికని నలుగురిలోకి తీసుకెళ్ళాలనే తపనతో ఎవరెన్ని కాపీలు పోస్ట్‌ చెయ్యగలరని ఆరాటపడడం- తను చేసే పన…

జూ పార్క్ లో వెదురుపూల వెల్లువ

జూ పార్క్ లో జంతువులే కాదండోయ్ వెదురుపూలు వెల్లువెత్తాయ్.
నిన్న పేపర్ల లో వార్త చదివాను జూ పార్క్ లో ఉన్న అసంఖ్యాకమైన వెదురు చెట్లు విపరీతంగా పూసాయని.
ఈశాన్య రాష్ట్రాల్లో కదా వెదురు పూలు పూస్తాయని ఇంతకాలం అనుకున్నాను.వెదురు పూలు పూసినపుడు అక్కడ పండగ కూడా చేస్తారని చదివాను.40 సంవత్సరాలకు ఒక సారి పూస్తాయట.
జూ ఓపెన్ అయ్యాక ఈ చెట్లు ఎప్పుడూ పుయ్యలేదట.
హమ్మో!!! ఇప్పుడు చూడకపోతే ఇంతేసంగతులు.మనం నలభై కాదు పదేళ్ళు బతికి ఉంటామన్న గ్యారంటి లేదు.అంతే!! సిరికిన్ చెప్పక అనంట్టుగా ఈ రోజు ఉదయం జూ కి పరుగెత్తను.నేను కాదు లెండి పాపం ఆ ఎర్రటి ఎండలో నా కారు
జూ కి దౌడు తీసింది.
500 వందలు కారుకి చెల్లించుకుని కారుతో సహ లోపలికి వెళ్ళి జూ అంతా తిరిగి బోలెడు ఫోటోలు తీసుకున్నాం.నాతో పాటు నా ఫ్రెండ్ గీత కూడా ఉంది.
అబ్బో!!!! వెదురు పూలని చూసి మనసు ఉప్పొంగిపోయింది.
మేమిద్దరం హాయిగా పూల మధ్య తిరుగుతుంటే టివి 9 వాళ్ళు మా వెంట పడ్డారు.ఈ పూల గురించి ఎవ్వరిని అడిగినా మాట్లాడ్డం లేదు మీరు మాట్లాడండి ప్లీజ్ అంటే మేం మహా పోజుగా ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చేసాం.
మీ కోసం ఇవిగో వెదురుపూలు.
అన్నీ ఎండిపోతున్నాయ్.అగ్గి రాజుకుంటుందేమోనన…
Image
Image

zoo paark lo veduru poola velluva

Image

అండమాన్ ఓ మహా ఆకర్షణ

Image
అండమాన్‌ దీవుల ప్రయాణం గురించి రాద్దామనుకున్నపుడుడల్లా ఏవో పనుల హడావుడి అడ్డం పడుతూనే వుంది.

జీవితం ఎంత వేగవంతమైపోయిందో! అనుభవాలు వ్యక్తీకరించకుండానే ఒక దానిమీద ఒకటి పేరుకుపోతున్నాయి.

అండమాన్‌ వెళ్ళి వచ్చిన తరువాత జైపూర్‌ కూడా వెళ్ళాను. అయినా అండమాన్‌ సందర్శనానుభవాలు ఇంకా అలా ఫ్రెష్‌గా గుండెల్లో వుండిపోయాయి. రాయమనే పోరు లోపల జరుగుతూనే వుంది. ఆ అనుభవాలను మిత్రులతో పంచుకోవాలని నాకు చాలా అన్పిస్తోంది. అందుకే రాయడానికి కూర్చున్నాను.
అండమాన్‌ ఒక గాయం. సునామీ మిగిల్చి వెళ్ళిన గాయం గురించి నేను మాట్లాడటం లేదు. సెల్యూలర్‌ జైలు చూశాక, ఆ జైలులో ఖైదీలు అను భవించిన వర్ణనాతీత వేదనలు విన్నాక అండమాన్‌ ఎర్రటి పుండు మానిన గాయం లాగానే అన్పించింది నాకు. వందల సంఖ్యలో ఉరితీయబడిన ఖైదీలు, భయానక బాధల నడుమ కూడా చైతన్యంతో ఉద్యమాలు నడిపిన ఖైదీలు వీరసావర్కార్‌ లాంటి ధిక్కార స్వరాలు క్రౄర,కసాయి బ్రిటిష్‌ జైలర్లు. అండమాన్‌లో అడుగిడిన సాయంత్రమే సెల్యులర్‌ జైలును చూడడం, లైట్‌ అండ్‌ సౌండ్‌ ప్రోగ్రామ్‌లో జైలు చరిత్ర, ఖైదీల ఆర్తనాదాలు సజీవంగా ముందుకు రావడంతో మనసు వికలమై పోయింది. ఆ రాత్రి కలల నిండా ఖైదీలే. వారి హృదయ వ…

navvula nadilo puvvula vaana

Image

ప్రగతి రిసార్ట్స్ లో పరవళ్ళుతొక్కిన బాల్యం( రిలాక్షేషన్ వర్క్ షాప్ 2)

డియర్‌ ఫ్రెండ్స్‌,


హార్సీలీ హిల్స్‌లోనో, శ్రీశైలం అడవుల్లోనో మరో మూడు రోజుల ఉల్లాసపు వర్క్‌షాప్‌ నిర్వహించాలనుకున్నాను. మార్చి నెల మన ఉత్సాహాన్ని మింగేసింది. మీటింగుల మీద మీటింగులు. మీరంతా మహా బిజీ. ఏం చేద్దాం! మూడు నెలలుగా వేసిన నా ప్లానింగు నీళ్ళ పాలయ్యింది. ఆఖరికి అందరం ప్రగతి రిసార్ట్స్‌లో తేలాం. ఓ రాత్రి, ఓ పగలు హాయిగా, రిలాక్స్‌డ్‌గా గడపగలిగినా చాలు అనుకున్నాను. శుక్రవారం రాత్రి సరదాగా డాన్సులేసాం. పాటలు పాడాం. ''లాగూన్‌ విల్లా''లో మనమే వున్నాం. మనల్ని ఎవరూ డిస్టర్బ్‌ చెయ్యలేదు. మనిష్టమైనట్టు అల్లరి చేసాం.

ఉదయం ఐదన్నరకే నేను తయారై బయట కొచ్చేసాను. మీలో కొందరైనా అప్పటికే చెట్లతోనో, పుట్లతోనో కబుర్లాడుతుంటారని అనుకున్నాను. కానీ బయట ఎవ్వరూ లేరు. ప్రకృతి పచ్చగా, తాజాగా వెలిగిపోతోంది. తూర్పుదిక్కు నుండి ఉదయభానుడు వస్తున్నా, నీకు తోడుగా వస్తున్నానంటూ దర్శనమిచ్చాడు. ఒక్కదాన్ని, కాదు కాదు నాకు తోడుగా చెట్లు, పిట్టలు, బాతులు, నెమళ్ళు, సూర్యుడు. ఒక్కో మొక్కని పలకరిస్తూ, ఒక్కో పిట్టతో ముచ్చట్లాడుతూ ఆ ఉదయపు ఏకాంత ప్రశాంతతని వాటితో పంచుకుంటూ నేను పొందిన ఉల్లాసపు అనుభవం, ఆ అనుభ…

నవ్వుల నది లో పువ్వుల వాన దిండి వర్క్ షాప్

ఆ రోజు ఉదయం ఎనిమిదింటికి గిరిజ దగ్గర నుండి ఫోన్‌ వచ్చింది. ఆక్స్‌ఫామ్‌ ప్రోగ్రామ్‌ ఆఫీసరు గిరిజ గొంతులో సుడులు తిరుగుతున్న దు:ఖ సవ్వడి స్పష్టంగా విన్పిస్తోంది. ”ఏమైంది గిరిజా! మీ గొంతు అలా వుందేమిటి అని అడగ్గానే ”నాగమణి గారు చనిపోయారండి. నేను ఎ.పి వుమెన్స్‌ నెట్‌వర్క్‌ దగ్గరున్నాను” అన్నారు. నేను ఆశ్చర్య పోయాను. వారం క్రితం నాగమణిని ఒక మీటింగులో కలిసాను. ఆవిడ ఇంత హఠాత్తుగా చనిపోవడమేమిటి? చిన్న వయస్సే. కేవలం 42 సంవత్సరాలు. నేను వెంటనే బయలు దేరి తార్నాకాలో వున్న ఎపి వుమెన్స్‌ నెట్‌వర్క్‌ ఆఫీసు కెళ్ళాను. నాగమణి నిద్రపోతున్నట్టుగా వుంది గానీ చనిపోయినట్టునిపించలేదు. స్నానం చేసి బాత్‌రూం నుండి బయటికి వచ్చి పడిపోయిందని, ఆస్త్మా ఎటాక్‌ వచ్చిందని చెప్పారు.
నెట్‌ వర్క్‌ సభ్యులు చాలామంది వున్నారక్కడ. కుమిలి కుమిలి ఏడు స్తున్నారు. కొంతమంది బిగ్గరగా ఏడుస్తూ ”మా బతుకులు కూడా ఇంతే. నాగమణికి పట్టిన గతే మాకూ పడుతుంది. ఏదో మీటింగుకి వచ్చి, ఎవరూ లేకుండానే చస్తాం. ఈ పని వొత్తిళ్ళు, డెడ్‌లైన్లు మమ్మల్ని కూడా చంపేస్తాయి. అసలు మేమెందుకు సంఘాలు నడపాలి? వొత్తిళ్ళతో చావడానికా?” ఈ మాటలు నాకు సూటీగా తాకాయి. నాగమ…

ఏ బ్లాక్ ఇన్ హార్ట్( A BLOCK IN HEART)

అనుకోకుండా, హఠాత్తుగా
ఈరోజు నీ హ్రుదయాన్ని చూసాను
సీటి యాంజియో యంత్రం
నీ గుండెను పొరలు పొరలుగా విప్పి చూపిస్తుంటే
నేను రెప్పవేయడం మర్చిపోయాను
నువ్వు నా గుండెల్లోనే ఉన్నావని
నువ్వెప్పుడూ అనే మాట గుర్తొచ్చి
ఏ పొరలో ఉన్నానా అని వెతుకుతుంటే
నీ హ్రుదయ కవాటం లబ్ డబ్ మంటూ
ఒకే లయలో మూసుకుంటూ తెరుచుకుంటూ ఉంటే
ఏ కవాటం నా ముఖాన్ని చూపిస్తుందా
అనుకుంటూ ఊపిరి బిగబట్టి చూస్తుంటే
ఒక చోట ఎర్రటి సర్కిల్ కనబడింది
యా!! దిసీజ్ ద బ్లాక్! స్టాప్ దేర్
అనే మాట నా చెవుల్లో పడింది
నీ హ్రుదయంలో నన్ను నేను వెతుక్కుంటుంటే
నీ రక్తనాళాల్లొ కొవ్వు ముద్ద కనబడి
ఓ క్షణం నా గుండె లయ తప్పింది
గుండెల్లో కొలువుండేది మనుష్యుల ముఖచిత్రాలు కాదని
మంచు ముద్దల్లాంటి కొవ్వు కణాలని అర్ధమై
నా కళ్ళు శ్రావణ మేఘాలే అయ్యాయి.

భల్లుగూడ బాధిత మహిళల మౌన ఘోష

జనవరి 22న విశాఖ జిల్లా భల్లుగూడలో వాకపల్లి పునరావృతమైంది. మావోయిష్టులకు ఆశ్రయమిస్తున్నారనే నెపాన్ని చూపించి గ్రౌహౌండ్స్‌ పోలీసులు గిరిజన గ్రామాలమీద దాడి చేసి, పురుషుల్ని హింసలకి గురి చేయడం, అరెస్టులు చెయ్యడం, స్త్రీల మీద లైంగిక అత్యాచారాలకి పాల్పడడం సాధారణమైపోయింది. వాకపల్లిలో 11 మంది గిరిజన స్త్రీల మీద అత్యాచారం చేసిన పోలీసులు ఎలాంటి శిక్ష లేకుండా తప్పించుకుని తిరుగుతున్నారు. వాకపల్లి స్త్రీల గుండెఘోష ఆ కొండల్లో ఇంకా ప్రతిధ్వనిస్తూనే వుంది. తమపై అత్యాచారం చేసిన పోలీసుల్ని శిక్షించమని గొంతెత్తుతూనే వున్న వారి న్యాయమైన డిమాండ్‌ పట్టించుకునే వ్యవస్థే కరువైంది. వాకపల్లి ఉదంతం మరవక ముందే అదే బీభత్స సంఘటన భల్లుగూడాలో జరిగింది. నలుగరు ఆదివాసీ స్త్రీల మీద పోలీసులు అత్యాచారం చేసారనే వార్త నిర్ఘాంతపరిచింది.

ఫిబ్రవరి ఇరవై ఆరున కొంతమంది రచయిత్రులం కలిసి విశాఖ బయలు దేరాం. భల్లుగూడలో అత్యాచార బాధిత స్త్రీలను కలవాలని, వారి దు:ఖాన్ని పంచుకోవాలన్నదే మా ప్రయాణ కారణం. పాడేరుకి 80 కిలోమీటర్ల దూరంలో భల్లుగూడ వుంది. ఆ ఊరికి చేరాలంటే పది కిలోమీటర్లు కొండలు ఎక్కి, అడవి దాటి కాలినడకన వెళ్ళాలని ముందే హెచ్చరిక…